Blog Nieuws

Preview achtste marathon: Monnikentocht

  • 23 augustus 2018
foto: Chris Vogelezang

Deze week noemde iemand me een ‘mini-Maarten’. Ik kon erom lachen al gaat de vergelijking nogal mank. Ik ben geen topatleet, laat staan een Olympisch kampioen, laat helemaal staan dat ik in de buurt kom van zijn fysieke prestaties. We halen allebei geld op voor een ziekte, dat is alles. Daarom loop ik dit jaar elke maand een marathon. Deze maand doe ik dat in Zuidoost-Groningen.

Bij het plannen van mijn 12 marathons was het moeilijk om er eentje te vinden in de zomermaanden. Vooral augustus is geen populaire maand voor langeafstandsruns. Aangezien ik voor een marathon van enig formaat uit had moeten wijken naar Reykjavik, koos ik toch liever voor meer kleinschalige en obscure marathonnetjes. Zo kwam ik uit bij de Monnikentocht. Dit is een jaarlijkse tocht tussen Ter Apel en Bourtange, met verschillende afstanden.

Ultramarathon
Ik koos voor de 51 kilometer om zo de uitdaging nog iets groter te maken. Formeel is er geen wedstrijdelement en zelfs geen tijdwaarneming, maar in mijn hoofd ligt dat heel anders. Zo beschouwd loop ik dus mijn eerste ultramarathon, zoals een langeafstandsrun heet die langer is dan 42,2 kilometer. Vorig jaar varieerden de eindtijden van de deelnemers tussen 4,5 en 6,5 uur.

‘Ik ben benieuwd hoe je je na de 42 kilometer voelt tot aan het einde’, zei een meelevende collega tegen me. Dat gevoel kan ik ondertussen wel dromen: ergens tussen wanhoop en totale uitputting, maar steeds komt er bij mij iets van onverzettelijkheid bovendrijven en loop ik toch maar door tot het bittere einde. Geloof me, dat went nooit – in geen enkel opzicht. Het belooft dus zwaar te worden, maar de weersverwachting is gunstig. Datzelfde geldt voor de schilderachtige route door landschap Westerwolde.

Parcours
We beginnen in Ter Apel, dat in de 15de eeuw ontstond bij een klooster. Tegenover dat klooster ligt tegenwoordig een hotel, waar de Monnikentocht begint.

Over allerlei verschillende ondergronden leidt de route uiteindelijk naar Bourtange, wat ook een plaats met veel historie is. Vanaf 1580 werd Bourtange een vestingdorp omdat in opdracht van Willem van Oranje een fort werd aangelegd. Pas halverwege de 19de eeuw werd het fort opgeheven en in de jaren zestig is het vervolgens herbouwd. Zodoende ligt er in het dorp nog altijd een vijfhoek (foto: Wikipedia). Ik hoop er van te kunnen genieten met 51 kilometer in de benen.

In 2018 ren ik twaalf marathons om geld in te zamelen voor de genezing van de ziekte van Huntington. Volg Hardlopen tegen Huntington ook op Facebook en Instagram!

No Comments Found

Leave a Reply