Blog Nieuws

Tweede marathon: Two Rivers Marathon

  • 26 februari 2018
Emotie na de finish van de Two Rivers Marathon

Zelden heb ik me zo nauwkeurig voorbereid als vandaag. In mijn tas gaan meerdere extra laagjes kleding mee om weerstand te bieden tegen de kou. De gevoelstemperatuur zakt tot onder de -10 graden. Niet eerder heb ik onder zulke temperaturen gelopen. Op zich kun je je prima op vrieskou kleden, maar de wind wurmt zich daar doorheen. De eerste tien kilometer zijn vanwege de tegenwind al een beproeving. Daar komt bij dat vrijwel de hele marathon over de dijken langs de Maas en de Waal loopt, dus je verschuilen is er niet bij. Vrijwel de hele race zie ik eruit als een rennende ninja.

Echt een heel goed doel
Het goede nieuws is dat de lucht strak blauw is in deze toch al pittoreske omgeving. De oevers van de rivieren zijn prachtig. Tel daar de vele boerderijen en villa’s met rieten daken bij op en het landelijke plaatje is compleet. Geen wonder dat de sfeer er goed inzit. Enkele keren word ik nageroepen door lopers en toeschouwers dat ik écht voor een heel goed doel loop. Campagneteam Huntington wint aan bekendheid. Eerder deze week heeft actrice Caroline Spoor, afkomstig uit een Huntington-familie, op indrukwekkende wijze haar verhaal gedaan in RTL Late Night. Het voelde goed om een lotgenoot dat op tv te zien doen, maar dat Huntington kennelijk ook bij anderen is blijven hangen geeft pas écht een boost.

Zonder al teveel problemen klok ik 1 uur 57 op de helft. Ik lig dus op een prima schema voor een goede tijd, maar onderhuids voel ik dat de kou zijn echte tol nog moet eisen. Al kilometers lang is mijn hartslag hoger dan goed voor me is. Het is de bedoeling om zo lang mogelijk in de zogeheten zone 4 te blijven lopen. Je hartslag is dan hoog, maar niet op zijn absolute top. Je verbrandt dan alleen vet, en zelfs de wereldtoppers met die ranke lichaampjes van ze hebben dat nog ergens. Eenmaal in zone 5 verbrand je behalve vet ook energie en daar heb je relatief weinig van. Dat hou je in ieder geval geen 42,2 kilometer vol.

De pacegroep van 4:00 uur haalt me in en na een aantal kilometers geef ik me gewonnen. We zijn in het begin van de 30 en de laatste tien kilometer hebben we de wind weer tegen tot aan de finish. Vanaf nu moet ik af en toe kleine stukjes lopen. Het is niet anders. De pure fysieke kracht kom ik nog tekort, zo merk ik. Mijn onderrug, liezen en heupen stribbelen heftig tegen. Pas tegen de 40 kilometer krabbel ik weer echt op en ga ik het oude dorp binnen voor de laatste meters. Net binnen de 4 uur en 15 minuten mag ik mijn tweede medaille van het jaar omdoen.

Volg Hardlopen tegen Huntington ook op Facebook en Instagram!

No Comments Found

Leave a Reply