Blog Nieuws

Zesde marathon: Mar-athon Rond Sneek En Meer

  • 25 juni 2018

Het zal oplettende lezers opgevallen zijn dat ik deze keer geen preview geplaatst heb. Die was er namelijk al in de vorm van een krantenartikel. Het Friesch Dagblad was nieuwsgierig naar mijn verhaal en publiceerde erover voorafgaand aan de marathon (ook te lezen via mijn Facebook– en Instagramaccount).

De ‘voorbereiding’
Eva, Bodhi en ik hebben voor deze eerste ‘verre’ marathon een hotelletje geboekt op een paar minuten van Heerenveen. Op papier is het 20 minuten rijden naar Sneek, ware het niet dat de navigatieapparatuur de vernieuwing van het Friese wegennet niet helemaal heeft bijgehouden. Zodoende ben ik pas tien minuten voor het startschot aanwezig op het dorpsplein in Sneek. Tas afgeven, water drinken, plassen en hup naar het startvak. Mijn voorbereidingsritueel is verstoord.

‘Lotgenoot’ Jeroen
Vlak voor de start komt mijn medeloper en ‘lotgenoot’ Jeroen (foto) groeten. We lopen namelijk allebei 12 marathons dit jaar en zodoende kruisen onze wegen nog weleens. Eerder gebeurde dat in Zaltbommel (februari) en in juli staat dat opnieuw te gebeuren. Hij is een stuk sneller dan ik en rende eerder al een marathon in minder dan 3,5 uur. Vanavond is hij minder ambitieus: onder de vier uur is het welletjes. Ik heb de grens van vier uur überhaupt nog nooit geslecht.

Jeroen en ik kletsen onderweg. Dat weerhoudt me ervan om niet te snel te starten. Een andere reden daarvoor zijn de meerdere onverharde stukken. Meestal zijn dat grindpaden, maar ter hoogte van Broek (rond 13 km) is er zelfs een provisorische brug aangelegd over een water. Het toetje volgt in de vorm van een olifantenpaadje in een weiland. Dat is een veel zwaardere ondergrond dan asfalt (plus bijkomende tegenwind), maar het uitzicht over het Sneekermeer vergoedt veel. Toch is op dit stuk mijn hartslag het hoogst. Ik heb de grootste moeite Jeroen te volgen.

Gaandeweg groeit hij onbedoeld uit tot mijn pacer. Omdat hij de hele tijd voor me loopt (de foto bij dit artikel zegt eigenlijk alles), blijven mijn kilometertijden constant. Tot mijn verbazing liggen we heel aardig op schema om onder de vier uur te lopen. Rustig blijven, niet teveel rekenen en vooral niet teveel nadenken, zegt Jeroen. Hij heeft gelijk. Ik kan me nog levendig herinneren wat er in Rotterdam gebeurde, toen ik vlak voor de finish door mijn hoeven zakte.

Onder de 6 blijven
Inmiddels hebben we Oude Schouw achter ons gelaten en zijn we op 27 kilometer na 2,5 uur. Dat betekent dat we nog anderhalf uur hebben om de resterende 15 af te leggen. Dat is 6 minuten per kilometer en voorlopig klokken we daar ruim onder met kilometertijden tussen 5:40 en 5:45. Pas achterin de dertig kilometer (de zon is onder, zie ook de foto) krijg ik per kilometer meer moeite om het binnen 6 minuten te lopen. Maar het blijft goed gaan. Jeroen maant me meerdere keren tot kalmte. ‘We hebben alle tijd.’

Normaliter heb ik rond deze tijd in de wedstrijd de grootste moeite om nog echt gemotiveerd te lopen als de eindtijd al goeddeels bepaald is en ik diep in mijn reserves moet tasten. Vandaag niet: tegen elven lopen we gezamenlijk de finish over, bestaande uit een fel verlicht podium midden op het dorpsplein.

Persoonlijk record
Het persoonlijk record is binnen: 3 uur 57 minuten en een beetje! In het moment vergeet ik mezelf even en vier het met een sprongetje op zijn Cristiano Ronaldo’s en een handgebaar op zijn George Saint-Pierres. Erg verstandig is het niet na vier uur rennen, maar mijn spieren houden het. Ik ben met mijn beste tijd ooit halverwege de twaalf marathons geraakt.

Mijn grote dank gaat uit naar Jeroen voor zowel mijn persoonlijk record als voor de foto’s bij dit artikel!

1 Comment

  • Vivienne

    Pabien
    Van je grootste Ven

    Reply

Leave a Reply